Boya maliyet analizi, bir kutu boyanın fiyatını yüzey alanıyla çarpmaktan ibaret değildir. Doğru bir çalışma; boyanacak alanı, uygulanacak katları, malzeme tüketimini ve işi tamamlamak için gereken giderleri birlikte gösterir. Böylece teklifleri aynı kapsam üzerinden karşılaştırmak mümkün olur.
Çelik konstrüksiyon, tank, silo veya fabrika ekipmanı için hazırlanan analizde ilk soru “Boya kaç lira?” yerine “Hangi yüzeye, hangi kapsamda uygulama yapılacak?” olmalıdır. DPA olarak boya uygulaması değerlendirmesinde proje bilgilerini bu sırayla ele alıyoruz.

Yapının taban alanı ile boyanacak yüzey alanı aynı olmayabilir. Çatı makaslarında profillerin yüzleri; tanklarda gövde, tavan ve kapsama alınmış diğer parçalar ayrı değerlendirilir. İç ve dış yüzeyler de tek kalemde birleştirilmeden belirtilmelidir.
Metrajın çizimden mi, ölçümden mi yoksa yaklaşık bir kabulden mi çıkarıldığını kaydedin. Yaklaşık metraj kullanılıyorsa teklifin hangi aşamada kesinleştirileceğini yazın. Bu ayrım, sonradan ortaya çıkabilecek miktar farklarının anlaşılmasını sağlar.
Astar, ara kat ve son kat için aynı sarfiyatı kullanmak doğru bir başlangıç değildir. Ürünün teknik föyündeki değerler ve projede belirlenen kuru film kalınlığı esas alınır.
Hacimce katı madde oranı yüzde olarak verildiğinde teorik yayılma hesabı şöyledir:
Teorik yayılma (m²/L) = hacimce katı madde (%) × 10 ÷ kuru film kalınlığı (µm).
Teorik boya ihtiyacı (L) = yüzey alanı (m²) ÷ teorik yayılma (m²/L).
Bu, ideal koşullardaki hesap değeridir. Yüzeyin geometrisi ve pürüzlülüğü, uygulama koşulları ve ekipmanda kalan malzeme gibi etkenler gerçek tüketimi değiştirebilir. Pratik ihtiyaç belirlenirken kullanılan tüketim kabulü açıkça yazılmalıdır. Bu hesap emici zeminlerde doğrudan genel bir sarfiyat kuralı olarak kullanılmamalıdır.
Litre üzerinden çıkan miktar, kilogram fiyatıyla doğrudan çarpılamaz. Dönüşüm gerekiyorsa ilgili malzemenin yoğunluğu ve teknik bilgileri kullanılmalıdır. Benzer şekilde, set fiyatı ile tek bileşen fiyatının aynı olmadığı unutulmamalıdır.
Fiyatın tarihi, para birimi ve vergi durumu analizde görünür olmalıdır. Eski bir çalışmadaki fiyat, güncel teklif yerine geçmez. Birden fazla para birimi kullanılıyorsa çevrim tarihi ve kullanılan kur ayrıca belirtilmelidir.
Malzeme tablosunun yanında yüzey hazırlığı, işçilik, erişim ekipmanı, maskeleme, taşıma ve kontrol gibi kalemlerin kapsamı yazılmalıdır. Bunların bir kısmı işveren tarafından sağlanabilir; böyle bir durumda ilgili satırın silinmesi yerine “işveren kapsamında” olarak gösterilmesi daha açıklayıcıdır.
Karşılaştırma tablosunda şu alanlar bulunabilir: iş kalemi, miktar, birim, birim fiyat, tutar ve kapsam notu. Analizin sonunda malzeme ara toplamı ve diğer uygulama giderleri ayrı gösterildiğinde bütçenin nasıl oluştuğu anlaşılır.
Proje yeri, yüzeyin türü, yaklaşık metraj, mevcut boya veya pas durumu, iç/dış ortam, erişim yüksekliği ve çalışma takvimi başlangıç için yararlıdır. Genel görünüş ve yakın yüzey fotoğrafları da değerlendirmeyi destekler. Teknik şartname varsa teklif talebine eklenmelidir.
Yüzey hazırlığı, kat sistemi, erişim ve vergi kapsamı aynı değilse tek başına m² fiyatı yeterli değildir. Önce kapsam farklarını netleştirin.
Analiz, belirtilen metraj ve kabullerle hazırlanmış bir bütçe çalışmasıdır. Saha koşulları veya kapsam değişirse güncellenmelidir.
Projeniz için teklif formunu doldurabilir; boya uygulamalarımızı inceleyebilirsiniz. Telefon: 0312 911 11 32.